نگار مهربان

Lyrics

بِیا ای نوگُلِ خَندان، دِلَم را شادُمان کُن
لَبِ لَعلَت بِه رویِ ما، پُر اَز قَند و دَهان کُن

شَبِ تاریکِ هِجران را، بِه نورت صُبحِ صادِق
بِیا و این شَبِ ما را، پُر اَز ماه و کَمان کُن

بِکِش دَستِ نَوازِش را، بِه رویِ گونِهٔ زَردَم
بِیا و دَردِ دوری را، بِه لَبخَندی نِهان کُن

اَگَر صَد ناز داری تو، خَریدارَم بِه جانَم
کَرَم بَر این دِلِ خَستِه، دَر این دورِ زَمان کُن

قَدِ سَروَت قِیامَت شُد، مِیانِ باغ و گُلشَن
بِیا و قامَتِ ما را، بِه لُطفَت خِیزُران کُن

بِهار آمَد، بِدِه جامی، کِه فَصلِ کامْرانی‌ست
مَحَبَّت بَر مُصَدِّق، ای نِگارِ مِهْرَبان کُن